Amsterdam is op palen gebouwd, iedereen weet het van geschiedenisles. 't Puntien is in de dertiger jaren ook op palen gebouwd, anders was het romantisch gerestaureerde pand allang kopje onder gegaan... Waarom moet in Belt-Schutsloot (en bvb ook in Giethoorn) op palen worden gebouwd? Het zit zo: de bovenlaag bestaat tot circa drie meter uit zware klei- en veengrond. Dat kan heel drassig worden. Bij aanhoudende regen stijgt het waterpeil snel, de grond voelt al snel 'zweverig' aan. 

Op zo'n drassige ondergrond kan je niet klakkeloos duurzaam bouwen. Zelfs een tegelpad verzakt na verloop van tijd. Om 't Puntien (en dus ook de bijgebouwen en terras) de benodigde stevigheid te bieden is er overal 'gefundeerd'. Dat betekent dat het gewicht van elk gebouw vooraf nauwkeurig wordt berekend. Met pure handkracht (grote machines kunnen nu eenmaal niet op deze locatie komen) zijn om de 50 centimeter palen in de grond geheid. Dat kan niet zomaar. Eerst wordt er (wederom met de hand) zo diep mogelijk geboord. Totdat de zandgrond wordt bereikt. 't Puntien heeft op circa 2.70 een zandbank onder het perceel. Zo diep moet er dus geboord worden. Vervolgens krijgen de fundamentpalen nog een paar tikken mee om, puur in het zand, echt stevig te staan. Daarna volgt een extra fundatie met cement om te voorkomen dat de palen zijdelings kunnen bewegen. Hout onder water kan niet rotten, dus als de vakmannen het allemaal volgens de regels der kunst hebben uitgevoerd dan staat 't Puntien ook in de volgende eeuw nog steeds fier overeind.