't Puntien, op een van de mooiste plekje in het waterdorp Belt-Schutsloot, is van 2003 tot 2007 van top tot teen verbouwd en gemoderniseerd. In de ruim 70 jaar daarvoor had de tand des tijds zijn werk grondig gedaan, zo bleek. Het plan was aanvankelijk om het voormalig veerhuisje prettig bewoonbaar te maken, want een douche zat er niet in, de gasverwarming was al jaren defect, de elektra was gammel en als het buiten regende was het binnen meteen ook vochtig. Op zolder fladderden vogels rond en hadden muizen vrij spel. Net zoals de boktorren en houtwormen. Als je goed luisterde kon je ze horen knagen. Wel een leuk detail was de ouderwetse bedstee. al was de huiskamer daardoor wel piepklein. Hoe dan ook, in deze staat was 't Puntien letterlijk onbewoonbaar, vooral in de koude jaargetijden. Er moest iets grondigs gebeuren, daar kon geen twijfel over bestaan!

Volgens deskundig rapport van een bouwkundige was de basis goed en kon er met relatief overzichtelijke inspanningen een knus huis ontstaan. Volgens makelaar Egbert de Boer uit Steenwijk ('Het paradijs bestaat nog') was het geen slecht idee om de oude stijl te handhaven in plaats van rigoureuze sloop en nieuwerwetse nieuwbouw. Alleen moesten we wel hard aan de slag om hedendaagse comfort in de woning te brengen.

Aanvankelijk waren we van plan om dit voornamelijk zelf, met hulp van wat vrienden, te realiseren. Maar na een week of zes sloopwerkzaamheden zagen we gelukkig in dat zoiets ongeveer een tienjaren-project zou worden en kwam aannemer Hilco Brand uit Belt-Schutsloot met zijn team in actie. Een zeer grondige renovatie werd vervolgens in gang gezet. Na de sloop van de bedstee kwamen er aan de zijde van de Kleine Belterwijde openslaande terrasdeuren, waardoor de woonkamer in een klap fors aan uitstraling won. Het uitzicht van uit 't Puntien werd daardoor een soort continue schilderij met elk seizoen weer een andere bekoring. Om het hoogte verschil naar de tuin te compenseren werd er aansluitend aan de openslaande deuren een terras van zestien vierkante meter gerealiseerd, geheel in de stijl van een woning aan het water met oerdegelijk vlonderplank-materiaal. Een heerlijke plek om in de zomer de pleziervaart vanaf de eerste rang voorbij te zien komen.

Tijdens de sloop van het achterhuis kwam de eerste grote tegenvaller, de zijdelingse steunbalken, vloerbalken en zoldervloerdelen bleken nagenoeg vermolmd. Voor een televisieprogramma waren deze momenten in de renovatie goed geweest voor indrukwekkende reality-scenes... Er was maar een oplossing, het complete achterhuis moest er totaal aan geloven en opnieuw worden gebouwd. Een onvoorziene kostenpost die de begroting van de verbouwing behoorlijk op zijn kop zette. Toch besloten we voor de beste materialen te gaan en de woning volgens de jongste normen te isoleren met folie van Miofol, steenwoldeken, gipsen wanden aan de binnenkant en gewolmaniseerd hout aan de buitenzijde. Het achterste deel van de woning werd meteen van een betonnen vloer voorzien, inclusief vloerverwarming. De twee slaapkamers op de begane grond werden opgeofferd voor een ruime keuken en een natte ruimte met wc, douche en wastafel. In de tussentijd werd eigenhandig de complete elektravoorziening vernieuwd. Volgens de kenners hebben we voor zo'n pittoreske woning een wereldrecord aan stopcontacten. Altijd handig..

De eerste verdieping kon vroeger alleen bereikt worden met een aluminium uitschuiftrapje, dat via een luik naast de voordeur te bereiken was. In de plaats daarvan kwam een conventionele trap die toegang moest bieden aan drie slaapkamers, een overloop en een inloopkast. Nadat al het resterende hout van de kap behandeld was door boktorbestrijder Griffioen uit Zwartsluis, kon ook daar de aannemer zich uitleven. We kozen ervoor om de hoofdslaapkamer van een dakkapel te voorzien, uiteraard vanwege het unieke uitzicht over het water, de jachthaven, de rietlanden in de verte en het prachtige wolkenpanorama. De twee (kleinere) slaapkamers moesten vooral functioneel zijn. Voor de warwatervoorziening en de vloerverwarming kozen we voor het beste van het beste, een HR ketel met overcapaciteit van Nefit. Het complete dak werd geïsoleerd, de voorzijde werd van nieuwe (rode) dakpannen voorzien en de achterzijde kreeg een volledig nieuwe rieten kap, aangebracht door specialist Bouwe Vaartjes uit Zwartsluis. De entree van het huis veranderden we ook. Als een soort voorportaal kwam er het 'klompenhok' waardoor je net even wat makkelijker een natte regenjas of een paar modderige schoenen kwijt kunt voordat je de knusse warmte opzoekt.

Een professionele schilder zette de buitenzijde in de verf, zelf bouwden we een nieuwe keuken in en uiteraard dachten we ook aan 'luxe' extra's als een magnetron/oven, een vaatwasser en een wasmachine. Alle ramen werden voorzien van nieuwe kozijnen en isoglas, alle binnendeuren alsmede hang- en sluitwerk werden vernieuwd. Waar nodig werden de ramen en deuren voorzien van horren van topkwaliteit. Wel handig omdat in een waterrijk gebied nu eenmaal meer steekvliegen actief zijn dan in de stad.

We behielden ook een paar leuke, oude details. Zoals de kelderkast in de keuken, een souvenir uit het verleden. Net zoals het balkenplafond in de woonkamer, mooi authentiek. En de deuren van de bedstee werden boven in de inloopkast hergebruikt. Nadat de stukadoor zijn werk had gedaan was het vooral een kwestie van afwerken. Een tijdrovende klus..

Vervolgens was het de hoogste tijd om de tuin aan te pakken. We gebruikten meer dan dertig kuub zand en grond om het een en ander op te hogen omdat de kleigrond aan de rand van de Arembergergracht altijd langzaam maar zeker verzakt, we bouwden zeventig meter hekwerk om het perceel en lieten door profs een inleghaven aanleggen. Handige mannen legden  de tuin aan, groeven drainage in, legden graszoden en looppaden van megagrote vlondertegels. We lieten een tuinhuis plaatsen en sloopten in januari 2007 de oude schuur, die zo langzamerhand ook vermolmd was en op instorten stond. Een stukje verderop verrees een nieuw bijgebouw, net zoals het tuinhuis aangelegd op een betonnen fundering.

Zo nadert 't Puntien langzaam maar zeker de graad van perfectie. Al met al zijn we 'slechts' vier jaar bezig geweest en zullen we naar schatting nog een jaar nodig hebben om alles naar ons zin af te werken.